Nasz Patron

Kornel Makuszyński

Urodził się 8 stycznia 1884 roku w Stryju jako jedyny syn i siódme dziecko Edwarda i Julii Ogonowskich. Gimnazjum imienia J. Długosza ukończył we Lwowie. W roku 1902 debiutował sonetami zamieszczonymi w Tygodniku Literackim dodatku Słowa Polskiego pod red. Jana Kasprowicza. Po ukończeniu Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Jana Kazimierza podjął studia na wydziale Filologii Polskiej i Romańskiej w Paryżu w latach 1908-1910.

Po śmierci ojca  w 1894, młody Kornel sam zarabiał na swoje utrzymanie, początkowo udzielając korepetycji, potem pracując jako dziennikarz. W roku 1905 został stałym recenzentem teatralnym Słowa Polskiego. Pierwszą książkę Połów gwiazd wydał w roku 1908. Odbył kilka podróży po Europie do Włoch, Francji w towarzystwie Kasprowicza, Staffa i Orkana.

W roku 1914 po wybuchu wojny, która zastała go na Litwie został wraz z żoną Emilią wywieziony w głąb Rosji. Do Lwowa powrócił w 1915 roku i tu wraz z Jakubem Gliksonem zajął się organizowaniem teatru, obejmując jednocześnie kierownictwo literackie Teatru Miejskiego.Ponownie został wywieziony do Kijowa jako zakładnik.

Tu był kierownikiem Teatru Polskiego Stanisławy Wysockiej i prezesem Towarzystwa Literatów i Dziennikarzy Polskich. Z końcem 1918 roku zamieszkał w Warszawie, gdzie w latach 1920-1924 był redaktorem literackim i krytykiem teatralnym Rzeczypospolitej, współpracując jednocześnie jako sprawozdawca teatralny z innymi czasopismami.

W roku 1926 otrzymał państwową nagrodę literacką za Pieśń o Ojczyźnie, a w roku 1931 Zakopane przyznało mu tytuł Obywatela Honorowego. Od 1937 roku był członkiem Polskiej Akademii Literatury. Okres okupacji hitlerowskiej spędził w Warszawie. Po upadku Powstania Warszawskiego, przebyciu obozu w Pruszkowie i przymusowym pobycie w Opocznie zamieszkał na stałe w Zakopanem.

Aktywnie uczestniczył w życiu kulturalnym miasta, szczególnie miłością darząc dzieci, z którymi często spotykał się w salach szkolnych lub sanatoryjnych podczas licznych odczytów. Kornel Makuszyński jest autorem ponad pięćdziesięciu książek dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Jego twórczość to nie tylko humor, żart, nie tylko sensacja, awantura i lekkomyślność, przygoda młodości, ale wiara w potęgę uśmiechu, w ludzkie serce.

Zmarł 31 lipca 1953 roku w Zakopanem. Został pochowany na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzysku. W Zakopanem znajduje się też jego muzeum. Tamże odbywa się turniej brydżowy Jego imienia. Od 1994 przyznawana jest Literacka Nagroda im. K. Makuszyńskiego.

UTWORY KORNELA MAKUSZYŃSKIEGO

1900  Połów gwiazd
1919  Szewc Kopytko i kaczor Kwak
1945  Perły i wieprze
1917  Po mlecznej drodze
1918  Słońce w herbie
1925  Bezgrzeszne lata
1955  O dwóch takich, co ukradli księżyc
1938  Panna z mokrą głową
1933  Mały chłopiec
1935  Wyprawa pod psem
1936  Wielka brama
1936  Awantura o Basię
1937  O wawelskim smoku
1937  Szatan z siódmej klasy
1937  Przyjaciel wesołego diabła
1938  Wanda leży w naszej ziemi
1940  Szaleństwa panny Ewy
1946  List z tamtego świata
1946  Rzeczy wesołe
1956  Kartki z kalendarza
1951  Perły i wieprze
1957  Awantury arabskie
1960  Romantyczne i dziwne powieści
1983  Dziewięć kochanek kawalera Dorna
1985  Za króla Piasta Polska wyrasta
1989  Uśmiech Lwowa
Bardzo dziwne bajki
Legenda o św. Jerzym
Orlice
Moje listy
Radosne i smutne
Pieśń o Ojczyźnie
Dusze z papieru
Człowiek znaleziony nocą
Król Azis
Narodziny serca
O duchach, diabłach i kobietach
Śmieszni ludzie
Wycinanki
Ze środy na piątek
Żywot Pani

Z MARIANEM WALENTYNOWICZEM

1933  120 Przygód Koziołka Matołka
1933  Druga Księga przygód Koziołka Matołka
1934  Trzecia Księga przygód Koziołka Matołka
1934  Czwarta Księga przygód Koziołka Matołka
1935  Awantury i wybryki małej małpki Fiki-Miki
1936  Fiki-Miki dalsze dzieje, ten kto czyta, ten się śmieje
1938  Na nic żale, na nic krzyki, koniec przygód Fiki-Miki

WordPress Lightbox Plugin